Niedawno, zupełnie przez przypadek, szukając alternatywy dla Yahoo Pipes do tworzenia “miksów” RSSowych, trafiłem na stronę projektu Google’a - Google Mashups. Ma być to edytor mashupów dla bardziej zaawansowanych użytkowników - tak przynajmniej wygląda z samej struktury aplikacji. A składa się ona z edytora, który można by było spokojnie porównać do uproszczonego IDE - dostępne w nim jest zarówno kolorowanie składni, jak i sprawdzanie składni (choć to akurat jest chyba jeszcze niedopracowane). Możliwe jest również tworzenie projektów i w ramach tych projektów obsługa wielu plików z nimi związanych. Ponadto projekt zawiera “wciągarkę” RSSów - wystarczy podać URI do danego kanału, a przeglądarka wyświetli jego zawartość i zwróci odpowiedni znacznik, oznaczający źródło danych.
— więcej »
- FriendsFeedMe ma widget - w zakładce “Options” znajdziecie kawałek kodu który wstawiony na stronę pokaże poziom zgodności między Tobą a innym użytkownikiem FFM na podstawie feedów, które czytasz.
- The GigaOM Show! - ten znany blogger dorobił się własnego show w Revision3 (serwisie który dobudowano do Diggnation). Warto.
- Koniec hazardu w Second Life - Linden Labs tłumaczą decyzję koniecznością przestrzegania prawa stanowego, w Kalifornii chyba trzeba mieć jakieś pozwolenia, a siedziba Linden Labs jest w oczywiście w San Francisco.
- Entropia Universe na enginie CryENGINE 2 - ogromny wirtualny świat plus najlepszy engine graficzny jaki do tej pory powstał (zobaczcie sami) - to będzie niesamowite
- Komentuj paragrafy - fajny template do WordPressa - pozwala na komentowanie poszczególnych paragrafów wpisu.
Najlepsze idee powstają dzięki dyskusji. Gdyby najmądrzejszy człowiek świata mieszkał sam na bezludnej wyspie jego mądrość na nic by mu się nie przydała. Dlatego, że wszystkie dobre pomysły to wynik tego co dostajemy z zewnątrz, w środku “jedynie” przetwarzając i udoskonalając.
W wynajętym procesie twórczym kluczową rolę odgrywa tzw “burza mózgów”. Niezależnie czy nazwiemy ją “dyskusją panelową”, “rozmową kuluarową”, “pójściem na piwo” czy jeszcze inaczej - wymiana idei i wspólna praca nad pomysłem to zawsze burza mózgów.
Ostatnio sporo się mówi o tzw myśleniu projektowym (design thinking) jako lepszej bo usystematyzowanej wersji burzy mózgów.
Jak każdą dobrą ideę - myślenie projektowe łatwo wytłumaczyć i zrozumieć. Myślenie projektowe składa się z kilku etapów (od kilku do kilkunastu w zależności od wybranej metodologii). Za Michaelem Tiemannem wyróżnię te najważniejsze i raczej bezsporne:
- Definiowanie
- etap polega na zdefiniowaniu problemów które burza mózgów ma rozwiązać, opisaniu odbiorcy idei końcowej, dogadaniu spraw dot. języka (stworzenie słownika)
- Badanie
- Sprawdzanie czy problem nie został już kiedyś rozwiązany, jeśli tak to jakie wady ma istniejące rozwiązanie, spisanie wymagań i oczekiwań ludzi związanych z projektem (współtwórców, inwestorów, krytyków)
- Kreacja
- Nieograniczona burza mózgów z przywiązaniem uwagi do trzymania się tematu (zdefiniowanego wcześniej), burza mózgów nie może polegać na przekrzykiwaniu się pomysłami. Brak krytyki danych pomysłów.
- Prototypowanie
- Krystalizacja idei, konfrontacja wybranych idei z założeniami, konfrontacja z oczekiwaniami grupy odbiorców i inwestorów
- Wybór
- Obiektywna ocena wybranych, wykrystalizowanych pomysłów. Oderwanie pomysłu od twórcy pomysłu i kwestii ambicjonalnych. Wybór najlepszego pomysłu.
- Wykonanie
- Podział zadań i wykonanie projektu, dostarczenie odbiorcy.
- Nauka
- Feedback od odbiorców i inwestorów, konfrontacja działania faktycznego dzieła z założonymi celami, dyskusja nad ewentualnymi poprawkami, zbieranie informacji na temat sukcesu/porażki projektu. Dokumentowanie.
Myślenie projektowe różni się od znanego z filozofii myślenia krytycznego tym, ze skupia się na tworzeniu a nie analizowaniu. Najprościej obrazując - myślenie projektowe to rzeźbienie z gliny a krytyczne to rzeźbienie w kamieniu. Rzeźbiąc z gliny tworzymy coś poprzez formowanie bezkształtnej masy, a rzeźbiąc w kamieniu odłupujemy fragmenty by dotrzeć do pożądanej formy (tzw. prawdy).
Sprawdzaliście tą metodę? Jeśli nie to sprawdźcie. Jestem ciekawy Waszych opinii.
Nowy killer app. SeeqPod wkrótce będzie jedną ze 100 najpopularniejszych stron w Internecie, chyba, że w międzyczasie dobierze się do nich jakaś RIAA.
SeeqPod to wyszukiwarka plików dźwiękowych. Znalezione pliki można odtworzyć, ułożyć w playlistę, przesłać ją znajomemu lub wkleić sobie grający widget na stronę.
O taki:
SeeqPod Music beta - Playable Search
Więcej - można poszukać też wideo powiązanego z danym plikiem albo, dzięki opcji “discoveries”, poszukać podobnej muzyki (ale wg mnie to najsłabszy punkt aplikacji - jak na razie). Jest też wersja na iPhone. Bardzo dobra wersja na iPhone!
Połączenie wysokiej znajdywalności i dobrego, szybkiego, użytecznego player’a plus brak zauważalnej konkurencji musi sprawić, że SeeqPod podbije świat.
Jak już wszyscy go pokochają to ekipa SeeqPod wstawi kilku sekundowe, kontekstowe reklamy dźwiękowe przed nagraniami co zaspokoi (ostatnią?) niszę na internetowym rynku reklamy (reklamy wideo są, dźwiękowych [poza uber-wkurzającymi grającymi bannerami] nie ma).
No to obserwujemy jak im “rośnie”
W przypływie chęci zrobienia czegoś ciekawszego stworzyłem plugin do Wordpressa o nazwie yBlip, który w chwili publikowania posta na blogu, wysyła o nim informację do Blipa w formacie “tytuł link”. Plugin ten oczywiście jest zainstalowany na naszym blogu, dzięki czemu możecie na Blipie dowiadywać się o nowych notkach na yashke.com.
Plugin udostępniam na licencji GPL.
UPDATE: Od teraz plugin informuje tylko przy pierwszej publikacji danego posta - kolejne edycje nie wysyłają informacji do Blipa.
