Ci ciekawe, jest to nie tyle moja subiektywna obserwacja, co programowe podejście firmy opisane w Human Interface Guidelines, dokumencie opisującym wzorce projektowe interfejsów http://bit.ly/3bcwk

22% to dużo czy mało? Trudno powiedzieć… Ale te 22% używa aplikacji desktopowych nie dlatego, że strona Twitter.com nie daje im tego co chcą, tylko dla własnej wygody. Zakładam, że tamte 50% to tzw. “nieuświadomieni” użytkownicy internetu, którzy na swoim komputerze mają pakiet office, pasjansa, antywirusa i need for speeda bo ktoś im zainstalował. Podejrzewam, że na pulpicie tych ludzi nie zmieniło się zupełnie nic od czasu instalacji OSu. Wolą bardziej korzystać z wersji webowej Twittera, bo boją się zainstalować którąś z tych aplikacji “A może istnieje lepsza? Dlaczego zatem mam mieć gorszą?” “A jeśli będzie zawirusowana?” “Rozszerzenie .app? .dmg? .exe?! WTF?!”

Według mnie Less Is More a zasada KISS (Keep It Simple Stupid) powinna towarzyszyć wszystkim aplikacjom webowym… That’s only my opinion :)

Cheers!

Co się zaś tyczy Facebooka – tak porąbanego serwisu nie widziałem nigdy i raczej na pewno już nie mam zamiaru oglądać. Za dużo to zdecydowanie niezdrowo. Mam tam konto, i owszem. Wchodzę tylko wtedy, gdy dostanę wiadomość od znajomego. Żadnej innej aktywności na Facebooku nie planuję. To dla mnie przykład serwisu fatalnie zaprojektowanego i bardziej przeszkadzającego, niż użytecznego.

Jest tak, jak piszesz – prostota rozumiana jako brak możliwości jest przereklamowana. Ale nadmiar możliwości nie ubrany w jakieś proste i strawne szaty jest chyba jeszcze gorszym rozwiązaniem.

Fajny art. Dzięki.

- nie ma kejsu, który pokazywałby, że jest jakaś korelacja. Zobacz NK – to nie jest symbol prostoty i użytecznego interfacu – przeważyły inne sprawy. To samo z Facebookiem – tam jest masa opcji to nie przeszkodziło 200 mln ludzi założyć tam konta. MySpace – to samo. do dziś nie potrafię założyć tam konta

“GMail jako usługa pocztowa też jest strasznie prosty”

- jest prosty dla Ciebie bo go używasz. ale przy pierwszym podejściu nie sprawia wrażenia prostoty. maile poukładane są w wątki (tego nie ma outlook ani inne programy pocztowe i konta internetowe [nie miały przed gmailem]). nie ma klasycznych folderów tylko tagi. tagów nikt nie rozumie

@Bartłomiej Dymecki:
“Dalej: czy wszystkie aplikacje desktopowe dla twittera oferują tak zaawansowane funkcje i czy wszyscy z nich korzystają?”

pewnie nie wszystkie – ale te najpopularniejsze tak. a zakładam, że korzystają bo po co inaczej by je instalowali?

@Kuba
“na jakiej podstawie zakładasz, że te 20% najbardziej zaangażowanych użytkowników, to akurat ci, którzy korzystają z aplikacji desktopowych”

bo chciało im się coś instalować. więc to raczej nie ruch z wyszukiwarki ;)

Dorzucę tylko 5 groszy od siebie. Otóż z perspektywy powerusera różnych aplikacji, ale nie Twittera (nie używam) muszę stwierdzić, że przede wszystkim chodzi mi o wygodę, szybkość i niekiedy też bezbłędność (”buglessness” bleh) używania aplikacji – nie o zaawansowane funkcje. Dlatego mimo, że nie korzystam z twittera to uważam, że wielu userom chodzi po prostu o to, że mają jakiś global hot key do odpalania tej aplikacji, a jak coś się dzieje to widzą to w real time na ekranie – żadnego z tych nie zapewni aplikacja webowa.

Zachodzi ważne pytanie: czy gdyby Twitter miał tak zaawansowany interfejs to te pozostałe 80% korzystałoby z niego? Dalej: czy wszystkie aplikacje desktopowe dla twittera oferują tak zaawansowane funkcje i czy wszyscy z nich korzystają? Bez odpowiedzi na te pytania jedynie możemy sobie pogdybać :)

Piszesz, że jeśli coś lubisz, używasz tego w trybie power. To jest prawdą tylko wtedy, gdy osiągasz ten stan power i dotyczy na ogół osób technicznych, więc nie jesteś obiektywny :-) Czy każdy użytkownik przechodzi w stan power usera? Najwięcej jest na ogół średnich użytkowników. Mniej zarówno tych power, jak i początkujących. Przy czym początkujący będą najmniej lojalni, ale to osobna sprawa. Projektując pod kątem ekstremum łatwo zrobić coś, co nie będzie dobre dla większości średnich użytkowników i o tym trzeba zawsze pamiętać.

Duże możliwości bywają inaczej oceniane przez ludzi technicznych, tworzących oprogramowanie, a inaczej przez użytkowników. Trzeba zapewniać możliwości, ale nie bez przeanalizowania, co dokładnie rozumiemy pod tym pojęciem.

Gdyby nie interfejs Twittera to nigdy nie udało by mu się przedostać do mainstreamu, zyskać tyle fanów wśród gwiazd i przeciętnych Amerykanów.
Serwis pozostałby niszowy, dla osób w jakiś sposób związanych z Internetem, którzy są obyci z tym, jak owa sieć działa i mają już ten zmysł, gdzie jaki element powinien się znajdować i ‘co się stanie, jak na to kliknę’ wbity do głowy na stałe.

20% użytkowników używa klientów desktopowych, bo jest mimo wszystko wygodniej – nie trzeba nadużywać Ctrl+R, nie marnuje się zakładka w przeglądarce, no i fakt faktem, jest więcej ficzerów. Osobiście wciąż siedzę na interfejsie webowym, bo uważam go za prawie idealny, no i ze względu na brak porządnego klienta na Windows.

GMail jako usługa pocztowa też jest strasznie prosty – wszędzie indziej atakują nas reklamy, miliony nic nie znaczących przycisków, jakieś foldery – a w GMailu jest nacisk na po prostu maile. Mimo ogromu funkcji, jakie GMail oferuje, dalej jest relatywnie do innych usług pocztowych prosty i też udało się przykuć uwagę ‘zwykłych’ użytkowników.

(swoją drogą, dałeś mi pomysł na artykuł, dzięki!)