Miłość w metrze, miłość na basenie
Thursday, August 14th, 2008
W sumie o miłości na basenie poczytajcie na gazeta.pl ja skupie się na metrze.
Dostałem info o nowym serwisie social networking’owym LoveAgo i spodobała mi sie historyjka, którą sprzedaje ten serwis.
Otóż wyobraźcie sobie sytuacje. Jedziecie tramwajem i do wagonu wsiada osoba (dziewczyna), która robi na Was piorunujące wrażenie. Wrażenie tak elektryzujące, że nie macie odwagi podejść i zagadać. A ona wysiada.
Koniec historii. Takie coś zdarzyło się chyba każdemu kto miewa jakieś ludzkie odruchy.
LoveAgo chce, żeby ta historia kończyła się inaczej. Serwis ma docelowo ułatwiać odnajdywanie takich osób i nadrabianie straconej szansy.
Funkcjonalnie wydaje mi się, że - paradoksalnie - twórcy serwisu trochę za bardzo skupili się na realizacji tego celu. Jest ciekawa opowieść ale ilość sukcesów dot. tej opowieści raczej nie będzie zdumiewająco duża. Poza tym serwis powinien przyklejać userów na długo. Brakuje jakiś sposobów na interakcje między użytkownikami - prywatne wiadomości to mało - nie ma komentarzy do fotek, nie ma ściany (wall) w profilu, trudno znaleźć jakiś ciekawych ludzi (pomijając fakt, że użytkowników jest jeszcze malutko).
Po dopracowaniu można iść z tym do mediów. Jest szansa, że to pokochają. Pamiętacie historię Patrick’a Moberg’a z Nowego Jorku, który szukał jakiś czas temu dziewczyny, którą spotkał w metrze? Zrobił stronę, wieść rozeszła się po sieci i ją znalazł.
Patrick wystąpił w telewizji, a na bazie jego historii prawdopodobnie powstanie film w Hollywood (a z dziewczyną z metra się rozstali).
Także medialnie serwis moim zdaniem ma spory potencjał. Narracja jest dobra. Trzeba popracować nad przyklejaniem ludzi, żeby nie popsuć dobrej narracji. IMO popsuł ją amerykański serwis SubwayCrush za bardzo się ograniczając funkcjonalnością. Za bardzo trzymając się tamtu przewodniego.
Trzymam kciuki za LoveAgo.
